Sözler Ansiklopedisi

Temmuz Ayı Aşk Şiirleri

Temmuz Ayı Aşk Şiirleri

Sayfa İçeriği; Temmuz Ayı Aşk Şiirleri, Temmuz Ayı ile İlgili Güzel Şiirler, Temmuz Ayı Anlamlı Duygusal Şiirler, Temmuz Ayı Sevgiliye Şiirler ve En Etkileyici Güzel Temmuz Aşk Şiirleri. Temmuz Ayı ile İlgili En Güzel Sözlere BuradanErişebilirsiniz.

Temmuz Ayı Aşk Şiirleri

Bende tarçın sende ıhlamur kokusu
Yürürüz başkentin sokaklarında

Bir nehir şu tutuk konuşan cumartesi
Üstünde iki yonga: Çarşamba, bir de cuma

Ayrılık lafları etme sevgilim
Önümüz Temmuz önümüz Ağustos nasıl olsa

Kolkola yürüyoruz tek tük öpüşüyoruz
Sonra ayrılıyoruz korkuyoruz da

Kimi zaman neden kalabalığın içinde duruyoruz da
Kimi zaman bir köşe arıyoruz en sapa

İşimiz mi yok, şu Akay’a sapalım istersen
İstersen garson girelim ilkyazın gazinosuna

Börekçi! diye bağır istersen şurda
Kısmet çıkar -sanırım- Emek’te oturan kıza

Abiler! Abiler! diye bir şey satayım ben
Mendilim kalmamış kağıt peçete yok mu çantanda?

Üç peseta gibi bir paraya dondurma yemiştim
Madrid’te yemiştim, ve çatılardan kanguru akıyordu
Londra’da

Seversin mi beni, doğru söyle ama? – Sigara?
Ne eflatun etin var, yanarca mı yanarca

İnan Selimiye’nin minareleri gibisin
Her seferinde başka yoldan çıkılır nirvanaya

-Cemal Süreya

***

Ne zaman elime bir kalem alsam

Sana seslenmek geliyor içimden

Güzelliğini hatırlıyorum bir yaz günü

Yine gemiler geçiyor uzaklardan

Biz yosun kokulu rıhtımlarda el ele

Şehirlerden İstanbul, aylardan temmuz

Ne zaman elime bir kalem alsam

Geçmişi seninle yeniden yaşıyoruz

Ne zaman elime bir kitap alsam

Hep seni okuyorum inanır mısın

İstiyorum seni anlatmalı bütün romanlar

Sevilen kadın hep sen olmalısın.

Ne zaman elime bir kibrit alsam

Yine İstanbul\’u yakmak geçiyor aklımdan

Bu sensiz sokakları, bu evleri

Bu plajlari bu denizleri

Sensiz kaldığım bu şehri tüm yakasım geliyo

Yine alev alev bir İstanbul düşünüyorum

Ve çaresiz yaktığım bütün sigaraların

Dumanlarında seni görüyorum.

Ne zaman elime bir fırça alsam

Yüzünü çiziyorum kapılara, duvarlara

Bir bir hatırlıyorum bütün hatlarını

Gözlerini dudaklarını saçlarını

Baktığım her yere gölgen düşüyor

Dokunduğum herşeyde senin sıcaklığın

Sonra dağlar, denizler giriyor aramıza

Gitgide büyüyor uzaklığın

Ne zaman elime bir kadeh alsam

Delicesine sarhoş olmak istiyorum

İçkiler seni hatırlatıyor yine

Kırıyorum birbiri ardınca kadehleri

Artık hiç birşey kar etmez biliyorum

Ne dost, ne içki, ne aşk, ne kadın

Gözlerimde yıllardır eşsiz olan

Değişmeyen bir sen varsın

Ne zaman elime bir ayna alsam

Gözlerimden korkuyorum, bakışlarımdan

Bu seni unutamayan benden korkuyorum

Uçurum çizgiler, kara gölgeler

Bir sonun belirtileri yüzümde yer yer

Karşımdaki yüz sefil bir akşam

Hep sana sesleniyorum duyuyor musun

Ne zaman elime bir kağıt alsam.

-Ümit Yaşar Oğuzcan

***

“Bir tek dileğim var mutlu ol yeter” sözünün
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi

Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın
Ankara’nın sonbahar yaprakları
ayvalar sarı
hüzünler olgun
yaz yorgunu gövdeler serili betonlarda

Ben yanımda çok acıklı
epey yol üstü sözler getirmiştim.
“Sanki terk edilmiş bir viraneyim
her yanım dağılmış yıkılmışım ben”

Okul önlük mevsimi
ve kaplanması kitapların
cumhuriyet gazetesiyle
bir ön beslenme çantası kompleksi
malum şu otlu peynir meselesi

Saçlarını süt mısırı örgü yapmış
bir al yüz koca göz görüyorum.
Sanki o tehlikeli yolun başındayım
Aşk’a geliyorum!
ama yanıma hep
köy zılgıtlı sözler almışım
arabesk kalıyorum
her kent soylu aşkın karşısında
“Bir kulunu çok sevdim” diyorum
“O beni hiç sevmiyor” diyorum
“Kalbimi ona verdim
artık geri vermiyor” diyorum.

temmuz 2000, kemer

-Yılmaz Erdoğan

***

Çoktan beri yollarını gözlerim
Gönlümün ziyası yar sefa geldin
Şu garip gönlümün bağı bostanı
Ayva ile turunç nar sefa geldin

Yoksa karşımızda oturan mısın
Serimi sevdaya yetiren misin
Ağır yüklerimi götüren misin
Katar maya ile dür sefa geldin

Hindidir yarimin kaşları Hindi
Bilmem melek miydi arştan mı indi
Bir su ver içeyim yüreğim yandı
Temmuz aylarında kar sefa geldin

Yoksa sevdiğimin ilinden misin
Yoksa has bahçanın gülünden misin
Güzel Muhammed’in terinden misin
Cenneti aladan hur sefa geldin

Pir Sultan giyinmiş al ile yeşil
Yarin sevdaları sere alışır
Sevdiğim giyinmiş al ile yeşil
Çarşılar bezenmiş al safa geldin

-Pir Sultan Abdal

***

Temmuz Güneşim…!

Haykırdım sevdamı, aşk dağlarına
Kalbim cennetindir, Temmuz Güneşim…!
Melek olup uçtum, genç çağlarıma
Kalbim cennetindir, Temmuz Güneşim…!

Çağladın gönlümde, sevginle doldum
Gürledin bahtımda, yiğidim oldun
Senden öncesinde, bir garip kuldum
Kalbim cennetindir, Temmuz Güneşim…!

Madem ardımdaydın, söyleseydin sen
Görüp hallerimi, eyleseydin sen
Sevda zindanıma, boylasaydın sen
Kalbim cennetindir, Temmuz Güneşim…!

Mecnûnî yürekle, bahtıma çıktın
Aşk yağmurum olup, bağrıma aktın
Ey! Yağız yiğidim, derinden yaktın
Kalbim cennetindir, Temmuz Güneşim…!

Sensiz vakitlerde, artık hederim
Rabbime şükür ki, aşkı tadarım
Ben böyle yiğide, canım adarım
Kalbim cennetindir, Temmuz Güneşim…!

-Aysel Tarcan-Sevda Şairi

***

Papatya Mevsimi Temmuz

Temmuz olabildiğince sıcak
Toprak taş
Yürek cılız

Yeşillendim yeşillendiğim kadar
Böceklendim
Paylaşmalarla yalnız

Öylece duruyorum ısıtılmış
Aynı yerde ve dimdik
Biçilme artığıdır anız

Papatya mevsimi temmuz
Olgunluğu karşılama mevsimi
Aşka ve sevdaya yanarsınız

Alabildiğince çekilmiş su
Feryadını salar bir yaban ördek
Toprak yarık, çevre ıssız

Ellerimden su yüklerim fidana
Beni giydirir bir esmer pazar
Ve ayrık otları kaplı bir tarlada bir kız.

-Ertuğrul Şakar

***

Temmuz Üşümeleri

sana temmuz üşümelerin anlatacağım şimdi
elindeki tual de siyaha boya yalnızlığı
ışıklarını kapat hayatının
ve sustur bütün şarkılarını
bir cenaze sessizliği istiyorum senden
ellerini dizlerine çarpıkça acısın yüzün
ve sol yanına yokluğum düşsün kor bir ateş gibi
acısı yaş olup aksın gözlerinden

bilirmisin sevdanın hakedişlerinde kaybettin beni
yokuşa vurdun teri kurumamış atlarını aşkın
en derin manalara sürmüşken yüreğimi
sen sıradanlığa adak verdin ellerimi,uzandıkça sana
çocukça kandırdın sandın ikimizi
ikimizden biri senken üstelik,sığındıkça sana
terkettin limanlarımızı.

şimdi şikayete hakkı yok ikimizin
bıkkınlığın sebebi biz değiliz hayattan
ben seni denizin dibinden almış çıkarmışım
alnıma onur omzuma gurur yüreğime sevda yapmışım
ağlamışım acıkmışım acımış yanmışım
sen saklambaç oynarken sobeledin ikimizi
çocuksu oyunlarında unutuverdin bizi
temmuzdu üşüyordum
bilmiyordun

sensiz kalmakmış; üşümek temmuzda
sensiz kalmak ve dibe vurmak, perişan olmakmış
yine de sana dönmemekmiş.

yokluğunda daha çok sevmekmiş seni
daha çok sevmek, sırılsıklam, körkütük olmakmış
gebermekmiş aşkından
sana dönmemekmiş; üşümek temmuzda.

-Mehmet Cemre Çetin

***

hiç zamandan önceydi
sonraydı hep zamandan
güneşin altın suyu
dökülmemişti daha avuçlarımdan

ışıltılı kanatlar, morsiyah bir bozgun haritası

çizdim göğsüme
düş, acı, sevinç ve aşk
hepsi insan özeti, diyordu dünya

kışın yüreğinde büyüyen ağaç
an’ın sükütunu bürünen kıraç
gibi sakin ve deli
bekledim seni

bir eylül kırımından geriye kalan
zamanın derisini sıyırarak tenimden
geçmişten ödünç acılarla birlikte
uzun bekledim seni

ve bir köprü karşıya geçti birden
ve nehir bir aynadan, bir sesinden
uçuştu polenleri söğüt ağaçlarının
sürüklendi kıyısız bir denize
köpüklerin altında eriyen demir gülle

soluk soluğaydı yaz
sesin sıcak ve yaşayan
ellerin koyu yeşil bir nehir akışında
bir merdiven tırmandı, çakışı bir şimşeğin
mumların dansı başladı sonra

cam tohumları gömdüm oyuncu dalgalara
sudarı ve köklere örtülen yazdan
kaosun kalbindeki akkor beyazdan
yanarak düştü bir meteor göğün göğsüne

göğün göğsünde hep temmuz ve kül
konacak yer bulamayan yaralı kuşlar
sonsuz bir semahın labirentine
gömülü düşler

tek kanatlı bir hayat senden geriye.

-Ayten Mutlu

Yorum Ekle

BİZİ TAKİP EDİN!

Sosyal Medya Hesaplarımızı Takip Edin!